АктуелноЛокално

Јагнињата чекаат откуп – сточарите на улица: Трипуновски во служба на кланиците

Сточарите од Пелагонија се соочуваат со целосен пазарен хаос и економски притисок, додека Министерството за земјоделство, предводено од Цветан Трипуновски, молчи и со својата неактивност и фактички се става во заштита на кланиците – наместо да ја заштити макотрпната работа на сточарите .

Во услови кога сточарството е на раб на колапс, сточарите протестираат, а јагнињата остануваат неоткупени. Причината? Откупната цена што ја нудат кланиците е 210 денари по килограм жива мера – драстично под рентабилната граница од 270 денари. И ако ова не е доволно алармантно, сточарите, според закон, се обврзани 50% од јагнињата да ги предадат токму кај тие исти кланици кои ги уценуваат со ннереално ниски цени за јагнето.

Ситуацијата е апсурдна: фармерите не смеат ни да преговараат со други домашни или странски откупувачи. Тие се заглавени во законски маѓепсан круг кој директно им го крши правото на фер пазар и ги принудува да работат со загуба, додека министерот Трипуновски ја игра улогата на глув посредник меѓу сточарите и индустријата што ги гази.

Кому му служи Министерството за земјоделство?

Сè повеќе изгледа дека не на производителите, туку на капиталистите уценувачи кои преку системски механизми добиваат ексклузивен пристап до пазарот. Прашањето кое сточарите го поставуваат е едноставно, но болно: Дали Цветан Трипуновски е министер за земјоделие – или за интересите на кланичната индустрија?

Наместо да се преземат итни мерки за откуп на јагнињата и стабилизирање на пазарот, министерот останува нем набљудувач на уривањето на целиот сектор. А во меѓувреме, сточарите бараат најосновно:

  • Ослободување на пазарот од монополистичките канџи.
  • Право да го продаваат својот производ на фер и отворен пазар.
  • Итна исплата на заостанатите субвенции по сите параметри.

Доколку Трипуновски не е способен или не сака да ја напушти удобната зона на кланичките интереси, тогаш неговото место не е во кабинетот на Министерството за земјоделие, туку можеби во некоја од административните канцеларии на кланиците.

Во борбата за опстанок, сточарите немаат време за политички игри. А јагнињата не чекаат – тие или ќе бидат откупени, или ќе бидат загубени.