АктуелноЛокално

Јаневски: Што значи да си млад денес?

  • Став на Марио Јанески – Координатор на Левица Сектор спорт

Што значи да си млад денес? Да си млад значи да живееш во руини што не си ги создал. Да гледаш како ти ја крадат иднината додека ти велат да бидеш тивок и трпелив. Да си млад денес значи да го носиш бесот на цела една генерација што нема повеќе што да изгуби. Ако си млад, немаш луксуз да молчиш. Немаш право да морализираш од страна. Пасивноста е соучесништво.

Но исто така, во оваа држава, ако си млад и гласен, си опасност. Ако си организиран, си државен непријател. Ако си студент со став, си дестабилизатор. Кога ќе изгори дискотека полна со млади животи, кои биле препуштени на милост и немилост на корумпиран систем, тие велат „не политизирајте“. А што друго да правиме освен да политизираме трагедија која е директен резултат на НЕГРИЖА и КОРУПЦИЈА?

59 животи згаснаа затоа што некој го гледал профитот пред безбедноста. Затоа што некој си рекол „ај остави, така си тераат сите“. Затоа што институциите се неми. И кога младите ќе излезат на улица, не смеат да протестираат, не смеат да викнат, не смеат да плачат гласно. Треба да стојат мирно, да слушаат министерки кои дошле на „собири“ да рецитираат празни фрази.

Лидерот на студентите? Наместо да ги брани, ги замолчува. Тој што треба да биде прв на барикади, стана алатка на оние кои ја ископаа гробницата на генерацијата. Професорите? Молчат. Не даваат поддршка. Тивко ја набљудуваат голготата на студентите, скриени зад своите титули и стравот да не изгубат нешто од привилегиите што им ги дал истиот тој систем.

Власта? Го користи целиот свој арсенал и државен апарат за пресметка со неистомислениците. Снимаат студенти, следат новинари, се закануваат со апсења, шират лаги за дестабилизација. Тоа што не можат да го победат со аргумент, пробуваат да го уништат со страв.

Медиумите? Куртон.

И ова не е само борба против некоја власт. Ова е борба против цел еден расипан систем во кој ПРИВИЛЕГИРАНИТЕ не сакаат промена. Младите не се вклопуваат затоа што не се родени да бидат робови на еден нефункционален систем. Имаме право на гнев. Имаме уставно право на протест. Имаме обврска да се бориме. Ова е генерациска борба. Или ќе останеме на колена, или ќе станеме и ќе ја напишеме нашата историја сами.

Тишината сум сигурен дека не може да спаси живот, напротив, може да биде само придружен звук на смртта.

A S

Aleksandar Simonov