Кинескиот институт за физика на плазма во Хефеј заврши изработка и успешно тестираше суперспроводлив магнет тежок 582 тони, во облик на прстен – најголемиот некогаш изграден компонент од ваков тип за реактор за нуклеарна фузија. Магнетот, целосно произведен во Кина, претставува клучна пречка надмината во патот кон целта земјата да постигне функционална фузиона енергија до 2030 година – технологија што ветува практично неограничена, чиста енергија без радиоактивен отпад типичен за класичните нуклеарни централи.
Ова достигнување повторно ја покажува разликата меѓу два пристапа кон технолошкиот развој. Додека во САД фузионата енергија останува во голема мера препуштена на приватни компании и инвеститори кои бараат брз поврат на вложувањата, Кина влијае преку долгорочна државна стратегија и планско финансирање на фундаментална наука – пристап кој овозможува вложувања во проекти чии резултати се гледаат по децении, а не по квартали.
Токму таквиот модел на планирано, јавно финансирано истражување е она што западните приватизирани економии структурно тешко го постигнуваат, бидејќи капиталот бара брз профит, а не долгорочно вложување во доброто на целото човештво. Ако Кина навистина успее да го комерцијализира овој вид енергија до крајот на декадата, тоа би било резултат на систем во кој државата, а не берзата, ја одредува насоката на развојот на клучните технологии на иднината – модел кој директно го демантира наративот дека само приватниот сектор може да генерира вистински иновации.
