Француската национална библиотека пронајде претходно непознат ракопис од светски познатиот австриски композитор, со што на виделина изнесе седум нови дела за флејта и харфа.
По 31 година како конзерватор во Француската национална библиотека, музикологот Франсоа-Пјер Гој полека се подготвуваше за пензионирање. На 2 февруари, тој пребарувал ракописи во еден од магацините на институцијата кога наишол на непозната тетратка.
Внатре, тој пронашол 44 страници со нотни партитури од 1778 година. Гој, кој е задолжен за збирките од пред 1800 година во Музичкиот оддел на библиотеката, мислел дека го препознава ракописот и стилот на Волфганг Амадеус Моцарт (1756-1791).
Несигурен во своето откритие, тој побарал мислење од својот колега Лоренс Декобер, кој претходно организирал изложба за односот на Моцарт со Франција.
Декобер ја потврдил својата интуиција и во април, Армин Бринцинг, од Библиотеката Моцартијана во Моцартеумот во Салцбург, дефинитивно го потврдил автентичноста на документот.
„Ова е едно од најважните откритија во последните децении“, изјави претседателот на Националната библиотека, Жил Пеку, во соопштение за медиумите.
Откритието беше чувано во тајност со месеци, но во понеделник, радиото „Франс музик“ ја емитуваше светската премиера на седумте дела за флејта и харфа од Моцарт, изведени од флејтистката Матилда Калдерини и харфистот Николас Тулиез од Филхармонскиот оркестар на Радио Франција.
„Исклучителна чест е за секој музички ансамбл да оживее заборавено дело од Моцарт“, изјави претседателката на Радио Франција, Сибил Веил.
„Тоа што оваа светска премиера му е доверена на Филхармонскиот оркестар на Радио Франција е доказ за извонредноста на неговите музичари и нивната посветеност на пренесувањето на нашето музичко наследство“, додаде таа.
Новооткриените дела, серија деликатни, кратки вежби, се добредојден додаток на инаку тесниот репертоар на Моцарт за овие два инструмента.
Тие исто така нудат увид во времето на композиторот во Париз. Всушност, 22-годишниот Моцарт престојувал во француската престолнина од март до септември 1778 година. Во тој период, бил замолен да држи часови по композиција на Мари-Луиз-Филипина де Бониер де Гинес, искусна харфистка и ќерка на дипломат.
Пронајдената тетратка е доказ за оваа професорска работа. Додека нејзиниот татко бил убеден во нејзината генијалност, госпоѓица де Гинес се покажала како лош композитор, а Моцарт го осудил „недостатокот на музичка инвентивност на својот ученик“ во писмо до својот татко, раскажала Националната библиотека.
Ако подучувањето на учителот не довело до големи сонати, двојката успеала да заврши шест вежби за композиција, кои најверојатно „започнуваат од идеи изнесени од самиот Моцарт“.
Часовите биле прекинати кога госпоѓица де Гинес се омажила во јули 1778 година, а последното дело останало недовршено.
Ракописот ќе остане под грижа на Француската национална библиотека, која ја содржи третата најголема колекција на автографски музички ракописи од Моцарт по Салцбург и Берлин. Во меѓувреме, музиката само чека да одекне во концертните сали низ целиот свет.
