- Пишува: Лари Ц. Џонсон, американски блогер, политички коментатор и поранешен аналитичар во Централната разузнавачка агенција (ЦИА).
Во моментов, ударната група на носачот на авиони „USS Abraham Lincoln (CSG-3)“ оперира во Арапското Море со претпоставена мисија да биде главно офанзивно морско оружје на САД за напад врз Иран. Колку се големи шансите за успех? За да го одговориме тоа, треба само да споредиме што Доналд Трамп не успеа да постигне во Црвеното Море во март 2025 година за време на „Операција Rough Rider“, кога САД распоредиле два носачи на авиони за да ја постигнат следната цел:
- Да се врати слободата на пловидба во Црвеното Море и Заливот Аден, со запирање на нападите на Хутите врз трговски бродови, американски воени бродови и бродови на сојузниците.
- Да се ослаби и „распадне“ воената способност на Хутите преку насочени удари врз инфраструктура, раководство, командно-контролни центри, радарски системи, воздушна одбрана, лансирни места за балистички ракети и дронови, складишта на оружје, производни капацитети (на пример, за дронови) и други средства користени за поморски напади.
- Да се воспостави одвраќање против Хутите и нивните ирански покровители, со цел спречување на понатамошна агресија и притисок врз Иран да ја прекине поддршката за групата.
САД не успеа… По губење на три борбени авиони „F/A-18E Super Hornet“ и седум „MQ-9 Reaper“ дронови по цена од 35 милиони долари секој, претседателот Трамп објави дека Хутите капитулирале и нареди носачите да го напуштат Црвеното Море. Но Хутите не се предадоа, туку продолжија да напаѓаат бродови што пловеа кон Израел.
Споредбата на ударната група „Abraham Lincoln“ со групата што оперираше во Црвеното Море во март 2025 година е поразителна:
- САД тогаш имаа повеќе F-18 борбени авиони (иако се тврди дека „Abraham Lincoln“ има повеќе F-35 на бродот), повеќе разурнувачи, еден крстосувач и најмалку 200 повеќе противвоздушни ракети отколку сегашната флота во Арапското Море, а сепак Операцијата „Rough Rider“ не успеа да ги задржи Хутите.
Воената способност на Хутите е импресивна, но нивните способности не можат да се споредат со оние на Иран. Воените планови на САД се илузорни ако навистина сметаат дека ударната сила на „Abraham Lincoln“ има поголема моќ и способност од морските сили што оперираа во Црвеното Море.
Дронови и воздушна моќ
На 30 јануари, Иран објави видео од новиот извидувачко-борбен дрон Shahed-149 „Gaza“. Дроновите, според извештаи, го следеле американскиот носач „Abraham Lincoln“ веднаш штом влегол во Арапското Море. На видеото се гледа носачот од повеќе агли, а интересно е дека системите за воздушна одбрана на американската ударна група не преземале мерки против дроновите. Дали американската група не ги забележала дроновите или одлучила да ги игнорира?
Мој пријател, поранешен „Navy SEAL“ кој оперирал во Персискиот Залив во 1987 година, тврди дека „Abraham Lincoln“ е тешка цел за удирање додека се движи, што е точно. Но не се зема предвид дека неколку „Shahed-149“ можат да го насочат иранскиот проектил кон целта. Иран има голем број дронови кои би можеле да бидат употребени во масовен напад врз американските бродови ако тие се наредат да се приближат до јужното крајбрежје на Иран за лансирање крстосувачки ракети. Дроновите, за разлика од повеќето ракети, можат да се насочуваат кон целта.
Иран ги држи своите ракети под земја или на мобилни платформи, што дополнително ја комплицира задачата на САД. Војната во Јемен покажа дека САД не успеаја брзо и точно да ги идентификуваат ракетите на Хутите, што резултираше со губење на седум „MQ-9 Reaper“ дронови.
Заклучок
Математиката е едноставна: САД немаат доволно огнена моќ за сериозно да ја ослабат иранската воена способност. Можеби токму затоа Доналд Трамп се чини подготвен да преговара со Иран. Според најавите, Стив Виткоф треба да се сретне со иранскиот министер за надворешни работи овoj петок во Истанбул.
Текстот е преведен од Sonar21
