Американскиот државен секретар Марко Рубио ќе учествува во претстојните мировни разговори за војната во Украина, што треба да се одржат оваа недела во Турција, потврди претседателот Доналд Трамп во своето обраќање од Ријад. Претседателот изрази „оптимизам за исходот“, наведувајќи дека средбата ќе се случи „веројатно в четврток“, и подвлече дека „Марко Рубио ќе биде присутен таму“.
Оваа најава доаѓа во момент кога Рубио е во центарот на дебата за човековите права и слободата на говор во САД. Имено, само пред неколку дена, тој нареди ревизија на визите на странските студенти кои учествуваа во про-палестински протести на Универзитетот Колумбија, нарекувајќи ги „про-Хамас хулигани“. Потегот предизвика бран реакции во академската заедница и кај организациите за човекови права, кои оценија дека се загрозуваат демократските слободи и правото на политички протест.
Контроверзниот потег на Рубио, кој важи за силен сојузник на израелската политика, го постави прашањето колку неговото учество во мировните разговори за Украина – комплексен конфликт исполнет со геополитички интереси – може да биде навистина балансирано и прифатено од сите страни.
Воедно, оваа улога е дел од сè поширокиот дипломатски ангажман на Рубио, кој по враќањето на Трамп во Белата куќа доби повеќе важни функции – од државен секретар, преку администратор на USAID, до архивар на САД. Ваквото концентрација на моќ во една личност беше повод за критики, но и за сатира, при што медиумите го нарекоа „секретар за сè“.
За многумина, неговото присуство во Турција ќе биде тест за неговата дипломатска способност, не само во однос на воените прашања и руско-украинските тензии, туку и за неговата способност да претставува една земја што тврди дека брани демократија, токму во време кога нејзиниот државен секретар ги таргетира студентите заради нивниот политички став.
Како што се приближуваат преговорите, прашањето останува отворено: може ли политичар што неодамна беше критикуван за сузбивање на слободата на говор, сега да биде лицето на мирот во една од најкрвавите војни во Европа во 21 век?
